პარდიფენი

პარდიფენი S 125მგ: თითოეული სუპოზიტორია შეიცავს:

პარაცეტამოლი 125მგ;

დამხმარე ნივთიერება: მყარი ცხიმი (ნახევრადსინთეზური გლიცერიდები)

პარდიფენი S 250მგ: თითოეული სუპოზიტორია შეიცავს :

პარაცეტამოლი 250მგ

დამხმარე ნივთიერება: მყარი ცხიმი (ნახევრადსინთეზური გლიცერიდები)

არასტეროიდეული ანთების საწინააღმდეგო პრეპარატები (აასს).

ათქ კოდი: N02BE01

პარდიფენი C 125მგ: თეთრი ან მოყვითალო-მოთეთრო ფერის სუპოზიტორიები, ტორპედოსმსგავსი ზეთოვანი გლუვი ზედაპირით.

პარდიფენი C 250მგ: თეთრი ან მოყვითალო-მოთეთრო ფერის სუპოზიტორიები, ტორპედოსმსგავსი ზეთოვანი გლუვი ზედაპირით.

გააჩნია ტკივილგამაყუჩებელი და სიცხის დამწევი მოქმედება. აბლოკირებს ციკლოოქსიგენაზას ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში, მოქმედებს რა ტკივილის და თერმორეგულაციის ცენტრებზე. ანთების კერაში უჯრედული პეროქსიდაზები ანეიტრალებენ პარაცეტამოლის გავლენას ციკლოოქსიგენაზაზე რაც ხსნის მნიშვნელოვანი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედების არარსებობას. პრეპარატს არ გააჩნია უარყოფითი გავლენა წყალ-ელექტროლიტურ მოქმედებაზე (არ იწვევს ნატრიუმის და წყლის შეკავებას) და კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ლორწოვან გარსზე.

სწრაფად და ხარისხიანად აბსორბირდება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ჩმახ მიიღწევა 30-60 წუთის განმავლობაში. პლაზმურ ცილებთან კავშირი - 15%. აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში. მეტაბოლიზდება ღვიძლში; 80% შედის რეაქციაში გლუკურონულ მჟავასთან და სულფატებთან არააქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით; 17% განიცდის ჰიდროქსილირებას აქტიური მეტაბოლიტების წარმოქმნით, რომლებიც შემდეგ კონიუგირდებიან გლუტათიონთან და ქმნიან არააქტიურ მეტაბოლიტებს. გლუტათიონის ნაკლებობის დროს მოცემულ მეტაბოლიტებს შეუძლიათ დაბლოკონ ჰეპატოციტების ფერმენტული სისტემები და გამოიწვიონ მათი ნეკროზი. T1/2 -2-3 სთ. 24 საათის მანძილზე 85-95% პარაფცეტამოლი გამოიყოფა თირკმელებით გლუკურონიდების და სულფატების სახით, უცვლელად - 3%. ბიოშეღწევადობა ბავშვებში (მათ შორის ახალშობილებში) მსგავსია მოზრდილების. ახალშობილებში სიცოცხლის პირველ 2 დღეს და 3-10 წლის ასაკის ბავშვებში ძირითად მეტაბოლიტს წარმოადგენს პარაცეტამოლის სულფატი, 12 წლის და მეტი ასაკის ბავშვებში - კონიუგირებული გლუკურონიდი. პარაცეტამოლის ელიმინაციის სიჩქარის მნიშვნელოვანი ასაკობრივი და პრეპარატის საერთო რაოდენობის განსხვავება, რომელიც გამოიყოფა შარდში, არ არსებობს.

პრეპარატი განკუთვნილია 1 თვიდან 12 წლამდე ასაკის ბავშვებში გამოსაყენებლად.

• 1-3 თვის ასაკის ბავშვებში შესაძლებელია პრეპარატის ერთჯერადად მიღება ტემპერატურის დასაწევად ვაქცინაციის შემდეგ (პრეპარატის მიღების შესაძლებლობა სხვა მაჩვენებლებით უნდა გადაწყვიტოს ექიმმა ინდივიდუალურად).

• პრეპარატი გამოიყენება, როგორც სიცხის დამწევი საშუალება მძიმე მწვავე რესპირატორული სინდრომის, გრიპის, ბავშვებში ინფექციის, პოსტვაქცინური რეაქციების და სხვა მდგომარეობების დროს რომელიც მიმდინარეობს სხეულის ტემპერატურის მომატებით; ტკივილიგამაყუჩებელი საშუალება სუსტი და ზომიერი ინტენსივობის ტკივილის სინდრომის დროს.

• მომტებული მგრძნობელობა პარაცეტამოლის მიმართ

• 1 თვემდე ასაკი

სიფრთხილით: პრეპარატი მიიღება ღვიძლის და თირკმელების ფუნქციის დარღვევის, ჟილბერის, დუბინ-ჯონსონის, როტორის სინდრომის, სისხლის სისტემური დაავადების (ანემია, თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია), გლუკოზო-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტის დროს.

პრეპარატი მიიღება ჰიგიენური პროცედურების ჩატარების შემდეგ. შეიყვანება სწორ ნაწლავში.

ბავშვები 1 თვიდან 3 თვემდე - 80 მგ ერთხელ დღეში

ბავშვები 3 თვიდან 3 წლამდე - 125 მგ 1-3 -ჯერ დღეში

ბავშვები 3 წლიდან 12 წლამდე - 250 მგ 1-3-ჯერ დღეში.

აგრანულოციტოზი, თრომბოციტოპენია, ანემია, თირკმლის კოლიკა, ასეპტური პიურია, ინტერსტიციული გლომერულონეფრიტი, ალერგიული რეაქციები კანზე გამონაყარის სახით.

სიმპტომები: პირველი 24 სთ - სიფერმკრთალე, გულისრევა, ღებინება და მუცლის ტკივილი; 12-48 საათის შემდეგ - თირკმლის და ღვიძლის დაზიანება ღვიძლის უკმარისობის განვითარებით (ენცეფალოპათია, კომა, ლეტალური გამოსავალი), გულის არითმიები და პანკრეატიტი.

მკურნალობა: მეთიონინის დანიშვნა შიგნით ან N-აცეტილცისტეინის შეყვანა.

ამცირებს ურიკოზურიული პრეპარატების ეფექტურობას. პარაცეტამოლის მაღალი დოზებით თანმხლები გამოყენება ზრდის ანტიკოაგულენტების ეფექტს (ღვიძლის პროკოაგულანტური ფაქტორების სინთეზი). ღვიძლში მიკროსომალური ჟანგვის ინდუქტორები (ფენიტოინი, ეთანოლი, ბარბიტურატები, რიფამპიცინი, ფენილბუტაზონი, ტრიციკლური ანტიდეპრესანტები), ეთანოლი და ჰეპატოტოქსიური პრეპარტები ზრდიან ჰიდროქსილირებული აქტიური მეტაბოლიტების პროდუქციას, რაც განაპირობებს მძიმე ინტოქსიკაციების განვითარების შესაძლებლობას მცირე ჭარბი დოზირების დროსაც კი. ბარბიტურატების ხანგრძლივი გამოყენება ამცირებს პარაცეტამოლის ეფექტს. ეთანოლი იწვევს მწვავე პანკრეატიტის რისკს. მიკროსომალური ჟანგვის ინჰიბიტორები (მათ შორის ციმეტიდინი) ამცირებენ ჰეპატოტოქსიური მოქმედების რისკს. ხანგრძლივი დროით პარაცეტამოლის და აასს-ების გამოყენება ზრდის „ანალგეზიური“ ნეფროპათიის და თირკმლის პაპილარული ნეკროზის, თირკმლის უკმარისობის ტერმინალური სტადიის განვითარების რისკს. პარაცეტამოლის მაღალი დოზებით და სალიცილატების ერთდ ხანგრძლივი გამოყენება ზრდის თირკმლის ან შარდის ბუშტის კიბოს განვითარების რისკს. დიფლუნისალი ზრდის პარაცეტამოლის პლაზმურ კონცენტრაციას 50%-ით - ჰეპატოტოქსიურობის განვითარების რისკი. მიელოტოქსიური პრეპარატები აძლიერებენ ჰეპატოტოქსიურობის გამოვლინებას.

ცხელების სინდრომის გაგრძელებისას პარაცეტამოლის მიღების ფონზე 3 დღეზე მეტი ხნით და ტკივილის სინდრომის დროს 5 დღეზე მეტი ხნით, საჭიროებს ექიმის კონსულტაციას. ღვიძლის დაზიანების რისკი იზრდება ალკოჰოლური ჰეპატოზით დაავადებულ პაციენტებში. პლაზმაში გლუკოზას და შარდმჟავას რაოდენობრივი განსაზღვრისას შეინიშნება ლაბორატორიული მაჩვენებლების გადახრა. ხანგრძლივი მკურანლობის დროს აუცილებელი პერიფერული სისხლის და ღვიძლის ფუნქციური მდგომარეობის კონტროლი. ჭარბი დოზირების რისკი იზრდება პაციენტებში ღვიძლის არაციროზული ხასიათის ალკოჰოლური დაავადებებით.

პარდიფენი S შ 125, 250 მგ: 3 სუპოზიტორია თითოეულ ბლისტერზე. 2 ბლისტერი გამოყენების ინსტრუქციასთან ერთად მუყაოს კოლოფში.

ინახება მშრალ, სინათლისგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 25°ჩ ტემპერატურაზე და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.

2 წელი. არ გამოიყენოთ ვარგისობის ვადის გასვლის შემდეგ.

ურეცეპტოდ