ნოვექსი პარაცეტამოლი

ანალგეზიური-ანტიპირებული საშუალება.

გააჩნია ანალგეზიური, სიცხის დამწევი და სუსტი ანთების საწინააღმდეგო მოქმედება. მოქმედების მექანიზმი დაკავშირებულია პროსტაგლანდინების სინთეზის ინჰიბირებასთან, ჰიპოთალამუსში თერმორეგულაციის ცენტრზე უპირატეს ზემოქმედებასთან.

:
შიგნით მიღების შემდეგ პარაცეტამოლი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, უმედესწილად წვრილ ნაწლავში, ძირითადად პასიური ტრანსპორტის გხით. 500 მგ დოზით ერთჯერადი მიღების შემდეგ პლაზმაში მაქსიმალური კონცენტრაცია მიიღწევა 10-60 წუთის შემდეგ და შეადგენს დაახლოებით 6 მკგ/მლ. შემდგომში თანდათან მცირდება და 6 საათის შემდეგ შეადგენს 11-12 მკგ/მლ.

ფართოდ ნაწილდება „ქსოვილებში და ძირითადად ორგანიზმის თხევად გარემოში, გარდა ცხიმოვანი ქსოვილისა და თავზურგტვინის სითხისა.

ცილებთან უკავშირება შეადგენს 10%-ზე ნაკლებს და უმნიშვნელოდ იზრდება ჭარბი დოზიირების . სულფატური და ლუკურონიდული მეტაზოლიტები არ უკავშირდებიან პლაზმის ცილებს შედარებით მაღალ კოენფრაციებშიც კი. პარაცეტამოლი მეტაბოლიზდება ძირითადად ღვიძლში გლუკურონიდთან კონიუგაციის, სოლფატთან კონიუგაციის და ღვიძლის შერეული ოქსიდაზებისა და ციტოქრომ P450-ის მონაწილეობით დაჟანგვის გზით. ჰიდროქსილირებული მეტაბოლიტი ნეგატიური მოქმედებით n - აცეტილ-p-ბენზოქინონიმინი, რომელიც წარმოიქმნება ძალიან მცირე რაოდენობით ღვიძლში და თირკმლებში შერეული ოქსიდაზების ზემოქმედებით და ჩვეულებრივ მისი დეტოქსიფიცირება ხდება გლუტატიონთან შეკავშირების გზით, შეიძლება დაგროვდეს პარაცეტამოლის ქარბი დოზირების დროს და გამოიწვიოს ქსოვილების დაზიანებები. მოზრდილებში პარაცეტამოლის უმეტესი ნაწილი უკავშირდება გლუკურონის მჟავას და ნაკლები ხარისხით - გოგირდმჟავას.

ამ მეტაბოლიტებს არ გააჩნია ბიოლოგიური აქტივობა. დღენაკლულ ბავშვებში, ახალშობილებში და სიცოცხლის პირველი წლის განმავლობაში ჭარბობს სულფატური მეტაბოლიტი. ნახევარგამოყოფის პერიოდი შეადგენს 1-3 საათს. ღვიძლის ციროზის ქონე პაციენტებში ნახევარგამოყოფის პერიოდი ოდნავ მეტი:. პარაცეტამოლის თირკმლისმიერი კლირენსი შეადგენს 5%. გამოიყოფა შარდთან ერთად ძირითადად გლუკურონიდული და სულფატური კონიუგატები სახით. 5%-ზე ნაკლები გამოიყოფა უცვლელი პარაცეტამოლის სახით.

ცხელება ინფექციური და ანთებითი დაავადებების დროს

სხვადასხვა გენეზის სუსტი და ზომიერი ინტენსივობის ტკივილის

სინდრომი (მათ შორის, თავის ტკივილი, შაკიკი, კბილის ტკივილი,

ნევრალგია, მიალგია, ალგოდისმენორეა; ტკივილი ტრავმების,

დამწვრობების დროს).

სუსპენზია შიგნით მიღებისთვის.

ერთჯერადი დოზა ბავშვებისათვის
3 თვიდან 1 წლამდე: 60-120 მგ( 5 მლ - 5 მლ),

1 წლიდან 6 წლამდე: 120-250 მგ (5 მლ - 10 მლ),

6 წლიდან 12 წლამდე: 250-500 მგ (10მლ- 20 მლ),

გამოყენების ჯერადობა - 4 ჯერ დღე-ღამეში არანაკლებ 4 საათიანი

ინტერვალით.

მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა: 3 დღე.

მაქსიმალური დოზა: 4 ერთჯერადი დოზა დღე ღამეში,

მოზრდილებისთვის და მოზარდებისთვის
60 კგ-ზე მეტი მასის მქონე მოზრდილებისთვის და მოზარდებისთვის ერთჯერადი დოზა შეადგენს 500 მგ, მიღების ერადობა –-4 ჯერ დღე-ღამეში, მკურნალობის მაქსიმალური ხანგრძლივობა - 5-7 დღე.

მაქსიმალური ერთჯერადი დოჯა - 1 გ, მაქსიმალური სადღეღამისო დოზა -4გ;

თუ ცხელება (სხეულის მომატებული ტემპერატურა) შენარჩუნებულია 3 დღიანი მიღების შემდეგ საჭიროა ექიმთან კონსულტაცია.

მიღებამდე პრეპარატი შეანჯღრიეთ.

კუჭ - ნაწლავის სისტემის მხრივ: იშვიათად - დისპეფსიური მოვლენები, მაღალი დოზებით ხანგრძლივი გამოყენების დროს - პეპაროტოქსიკური მოქმედება.

სისხლმბადი სისტემის მხრივ: იშვიათად - თრომბოციტოპენია, ლეიკოპენია, პანციტოპენია, წეიტროპენია, აგრანულოციტოზი.

ალერგიული რეაქციები: იშვიათად - კანზე გამონაყარი, ქავილი, ჭინჭრის ციება.

უკუჩვენებები:
ქრონიკული ალკოჰოლიზმი, მომატებული მგრძნობელობა პარაცეტამოლის მიმართ.

პარაცეტამოლი აღწევს პლაცენტარული ბარიერის გავლით. დღემდე არ არის აღნიშნული პარაცეტამოლის უარყოფითი ზემოქმედება ადამიანის ნაყოფზე.

პარაცეტამოლი გამოიყოფა დედის რძესთან ერთად: რძეში შემცველობა შეადგენს დედის მიერ მიღებული დოზის 0.04-0.23%.

ორსულობის და ლაქტაციის (ძუძუთი კვების) პერიოდში პარაცეტამოლის გამოყენების აუცილებლობის დროს საჭიროა ულმოდგინედ შეფასდეს თერაპიის მოსალოდნელი სარგებელი დედისთვის და პოტენციური რისკის ნაყოფისთვის ან ბავშვისთვის. ექსპერიმენტალურ კვლევებში არ არის დადგენილი პარაცეტამოლის ემბრიოტოქსიკური, ტერატოგენული და მუტაგენური მოქმედება.

გამოყენება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების დროს:

სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში.

გამოყენება თირკმლების ფუნქციის დარღვევების დროს:

სიფრთხილით გამოიყენება თირკმლების ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში.

გამოყენება ბავშვებში:
შესაძლებელია გამოყენება დოზირების რეჟიმის შესაბამისად.
გამოყენება ხანდაზმულ პაციენტებში:

სიფრთხილით.

● სიფრთხილით გამოიყენება ღვიძლის ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტენტებში.

● სიფრთხილით გამოიყენება თირკმლების ფუნქციის დარღვევების მქონე პაციენტებში.

● სიფრთხილით გამოიყენება ჰიპერბილირუბინემიის მქონე პაციენტებში.

● სიფრთხილით გამოიყენება ხანდაზმული ასაკის პაციენტებში.

პარაცეტამოლის ხანგრძლივი გამოყენების დროს საჭიროა პერიფერიული სისხლის სურათისა და ღვიძლის ფუნქციონალური მდგომარეობის კონტროლი.

სამკურნალწამლო ურთიერთქმედება:
ღვიძლის მიკროსომალური ფერმენდების ინდუქტორებთან, ჰეპატოტოქსიკური მოქმედების მქონე საშუალებებთან ჩნდება პარაცეტამოლის პეპატოტოსიკური მოქმედების გაძლიერების რისკი.

ანტიკოაგულანტებთან ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელია პროთრომბინული დროის მცირე ან ზომიერად გამოხატული მომატება.

ანტიქოლინერგულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელია პარაცეტამოლის შეწოვის შემცირება.

პერორალურ კონტრაცეფტივებთან ერთდროული გამოყენების დროს ჩნდება პარაცეტამოლის გამოყოფა ორგანიზმიდან და შესაძლებელია მისი ანალგეზიური მოქმედების შემცირება.

უორიკოზურიულ საშუალებებთან ერთდროული გამოყენების დროს მცირდება ფაქტი ეფექტიანობა.

აქტივირებული ნახშირის ერთდროული გამოყენების დროს მცირდება პარაცეტამოლის ბიოხელმისაწვდომობა.

დიაზეპამთან ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელიადიაზეპამის ექსკრეციის შემცირება.

აღწერილია პარაცეტამოლის ტოქსიკური მოქმედების შემთხვევები იზონიაზიდთან ერთდროული გამოყენების დროს.

კარბამაზეპინთან, ფენიტოინთან, ფენოზარბიტალთან, პრიმიდონთან ერთდროული გამოყენების დროს მცირდება პარაცეტამოლის ფექტიანობა, რაც გამოწვეული მისი მეტაბოლიზმის ბლუკურონიდაციისა და დაჟანგვის პროცესების) და ორგანიზმიდან გამოყოფის გაზრდით. აღწერილია ჰეპატოტოქსიკურობის შემთხვევები პარაცეტამოლისა და ფენობარბიტალის ერთდროული გამოყენების დროს.

1 საათზე ნაკლები პერიოდის განმავლობაში პარაცეტამოლის მიღების შემდეგ კოლესტირამინის გამოყენების დროს შესაძლებელია პირველის აბსორბციის შემცირება.

ლამოტრიჯინთან ერთდროული გამოყენების დროს ზომიერად იზრდება ორგანიზმიდან ლამოტრიჯინის გამოყოფა.

მეტოკლოპრამიდთან ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელია პარაცეტამოლის აბსორბციის გაზრდა და სისხლის პლაზმაში მისი კონცენტრაციის გაზრდა. პრობენეციდთან ერთდროული გამოყენების დროს შესაძლებელია პარაცეტამოლის კლირენსის მომატება;

რიფამპიცინთან, სულფინპირაზონთან შესაძლებელია პარაცეტამოლის კლირენსის მომატება ღვიძლში მისი მეტაბოლიზმის მომატების შედეგად.

ეთიწილესტრადიოლთან ერთდროული გამოყენების დროს მატულობს აწლავიდან პარაცეტამოლის შეწოვა.

3 წელი.
არ გამოიყენოთ შეფუთვაზე მითითებული ვარგისიანობის ვადის გასვლის შემდეგ.

პრეპარატის 120 მლ ქარვის ფერის შუშის ფლაკონში თავსახურით, რომელიც აღჭურვილია ბავშვების წვდომისგან დასაცავად; 1 ფლაკონი გამოყენების ინსტრუქციითა და საზომი ჭიქით მუყაოს კოლოფში.

ინახება სინათლისგან დაცულ ადგილას არაუმეტეს 30% ტემპერატურაზე.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას!

აფთიაქებიდან გაცემის პირობები:
გაიცემა ექიმის რეცეპტის გარეშე.